Tekstildemi, tekstil sektöründeki yeni portalınız

Gözde Yavuz kimdir?
21Şubat 1992 Antalya doğumlu, Erzincanlı bir ailenin 2’nci çocuğudur. 75. Yıl Cumhuriyet Lisesi öğrencisidir. Gözde Yavuz, içinizden biri olarak, içinizdekileri paylaşmak için sizinle bu köşede buluşacak.

ARANIZDA BİR BEN

Sözlerimin beni heyecana, coşkuya boğduğu anlarda kendimi sizlere tanıtma düşüncesine misafir oldum. Şunu baştan belirtmek isterim ki arada bende kadere küsüyorum. Peki kader var mı? Belli olmaz vardır! Ben o kısmını hep mucizeymiş gibi gördüm. Kendimi uzaklara dolaşmaya gönderiyorum, nefes almaya… Kimi zaman da kendime yeniliyorum. Aaa o da neyin nesi diye de soruyorum. Meğerse gelin hep birlikte görelim bu gizemli neden neymiş? Bomboş bir kağıt, garip bir duygu beni kalemimin en uç kısmında sabırsızca bekliyor. O sabırız kalem ellerime terk olunca, o beyaz sayfayı duygularımla süsleme hevesiyle güya kendime yeniliyormuşum! Ne alaka şimdi? Önemi de bunu destekliyor maalesef; tüm düşüncelerimi, tüm kişiliğimi o sayfayla paylaşıyorum ya arkadaşlar, ikinci bir Gözde doğmuş oluyor böylelikle.

Ben sessizlikte yaşar, fırtınalarda konuşurum, baharda aşklara kıyar rüyalarda haklı çıkarırım. Bende hiç sır dolu düşünceler eksik olmaz. Basitin bile basitinde gizem ararım, sır ararım, özellik ararım,farklılık ararım…Haaa düşüncelerimi öyle beylik sözlerle tamamlamam neyse odur. Hani öyle işe yaramaz meydanlara da terk etmem…Düşüncelerim benim varlığımdır,karakterimdir,uzağımdır,yakınımdır,özlemimdir, aşkımdır, sevgimdir,ağlayışımdır,zaferimdir,bekleyişimdir,savaşımdır, barışımdır,dünyamdır…Çok değil arkadaşlarım,suskunlukta kaybolmayan,küslüklerde caddelere terk olan çocukların masumiyeti tadında…

Felsefem vardır. Tarzım vardır, kendime has kurallarım belirlenmiş kurallarım… Hayatta sıraya koymuş olduğum hedeflerim… Amacım tamamıyla benim bütünümü oluşturur. Amaçsız bir ben, bensiz bir amaç akıllara dahi getirilemez. Amaç kesitlerimin en parlak konumunda tahtında durur hep. Böyle olmasında en büyük pay bende ki zamanın önemine sımsıkı bağlı. Bu önemde amaç yıldızını tüm özgürlüğü ile ellerime terk ediyor.

Çoğu zaman bir şarkı olurum. Öyle böyle gönülsüz, sahipsiz bir şarkı değil bu! Kapkalın ağlarla kayboluşumu kabullenmeyen bir şarkı… Yine o şarkı da ritim olurum! Küs olanları, küs olan satırları kendine getirmek adına. Çok ait de olmam o şarkılar. Çok ait olmak! Acıtır beni, yıkar beni… Hem çok sahipte olmayacaksın! Sahip olmadıkça aitte olmayacaksın. Ben tüm benliğimle, oluşmakta olan kişiliğimle bildiklerime, güzelliklere aidimdir.

Mesela en basitinden bir yıldızım vardır. Mesela bir rengim vardır. Mesela bir gün vardır. İşte ben bunlara aidimdir. Herkesin ait olduğu bir yere vardır diyenleri duyar gibiyim. Ait olduğum ve olduğunuz köşemde buluşmak üzere…
gozdeyavuz@tekstildemi.com